مجسمه و سنگ مرمر

توی یه موزه معروف سنگ های مرمر کف پوش شده بود , مجسمه بسیار زیبای مرمرینی به نمایش گذاشته شده بودند که مردم از راه های دور و نزدیک واسه دیدنش به اونجا می اومدن .
و کسی نبود که اونو ببینه و لب به تحسین باز نکنه !
یه شب سنگ مرمری که کف پوش اون سالن بود ؛ با مجسمه شروع به حرف زدن کرد و گفت :
” این ؛ منصفانه نیست !
چرا همه پا روی من می ذارن تا تو رو تحسین کنن ؟!
مگه یادت نیست ؟!
ما هر دومون توی یه معدن بودیم , مگه نه ؟
این عادلانه نیست !
من خیلی شاکیم ! ”
مجسمه لبخندی زد و آروم گفت :
” یادته روزی که مجسمه ساز خواست روت کار کنه , چقدر سرسختی و مقاومت کردی ؟ ”
سنگ پاسخ داد :
” آره ؛ آخه ابزارش به من آسیب میرسوند . ”
آخه گمون کردم می خواد آزارم بده .
آخه تحمل اون همه درد و رنج رو نداشتم . ”
و مجسمه با همون آرامش و لبخند ملیح ادامه داد که :
” ولی من فکر کردم که به طور حتم می خواد ازم چیز بی نظیری بسازه .
به طور حتم بناست به یه شاهکار تبدیل بشم .
به طور حتم در پی این رنج ؛ گنجی هست .
پس بهش گفتم :
” هرچی میخوای ضربه بزن ؛ بتراش و صیقل بده ! ”
و درد کارهاش و لطمه هائی رو که ابزارش به من می زدن رو به جون خریدم .
و هر چی بیشتر می شدن ؛ بیشتر تاب می آوردم تا زیباتر بشم !
پس امروز نمی تونی دیگران رو سرزنش کنی که چرا روی تو پا میذارن و بی توجه عبور می کنن
آره عزیز دلم ! رنج و سختی ها هدایای خالق مهربون هستیه به من و تو .
و … یادمون باشه قراره اون قدر خوشگل بشیم که خودمون هم نمی تونیم از الان باور و تصور کنیم .
پس بیا ازین به بعد به هر مسئله و مشکلی سلام کنیم و بگیم : خوش اومدی و از خودمون بپرسیم :
” این بار اون لطیف بزرگ چه موهبت و هدیه ای برامون فرستاده ؟

در ادامه یه سری صحبت هاست از پادکست مربی من که فایلشو براتون قرار دادم و متن دکلمه اول پادکست رو هم براتون قرار میدم.

و امیدوارم که این متن و این پادکست انرژی شما رو بسازه

بیشتر مردم از وضع زندگیشون خوشحال نیستن.

بیشتر مردم از همه چیز مینالن ولی واسه عوض کردنش هم هیچ کاری نمی کنن.

بیشتر مردم هفته به هفته زندگی میکنن که یک پولی در بیارن و آخر هفته ها پارتی کنن

یه سریا هم که گیر کردن رو گل و الکل سفید

بیشتر مردم افسردن ولی واسه همه چیز وقت میزارن الا خودشون

بیشتر مردم یک میلیون چیز دارن که بهش افتخار کنن ولی فوکوس کردن رو چهار تا چیز که دوست ندارن

بیشتر مردم هیچی از پتانسیل خودشون نمیدونن

بیشتر مردم صبر می کنن تا وقتی که خیلی دیر شه

که بفهمن میتونستن داشته باشن

که باید میرفتن دنبال هر چی که دوست دارن تو زندگیشون

تو رو نمیدونم؟ ولی

من نمیخوام مثل بیشتر مردم باشم

من نمیخوام معمولی باشم

میخوام متفاوت فکر کنم

متفاوت رفتار کنم که متفاوت به دست بیارم

میدونم اگه واسش بجنگم، اگه راسخ باشم، اگه خودمو وقفش کنم

به دستش میارم

اگه کم نیارم یه روز به دستش میارم

میخوام یه برنده باشم بین برنده ها

قهرمانِ قهرمانان

معمولی بودن بسه دیگه

میخوام یه نسل بسازم از همینجا از همین الان

یه نسلی که شروع بشه با یه قلب بزرگتر، استاندارد بالاتر، اخلاق بهتر، کار سخت تر،دوام بیشتر

یه بلندپروازی بی رحم

آره من یه آدمم غیر معمولیم

بیشتر مردم کم میارن من کم نمیارم

بیشتر مردم به مینیمم راضین، من میرم واسه اون ور ماکسیمم

بیشتر مردم جاده راحتو انتخاب می کنن، من جاده پیشرفتو

پر تپه و ماجراجوییه، این همون چیزیه که میخوام، این یعنی چالش

بیشتر مردم مینالن و دنبال مقصرن، من تو خودم میرم که بهترین راه چیه؟

بیشتر مردم جا میمونن، من جا نمیمونم

بیشتر مردم جا میزنن، من جا نمیزنم

بیشتر مردم کم میارن، من کم نمیارم

من کم نمیارم

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *